فرق داده و اطلاعات:

فرق داده و اطلاعات:

داده ها، حقایق جمع آوری شده از اندازه ها و مقادیر یا مشاهدات درباره ی افراد، وقایع یا موضوعات است که به تنهایی معنای واقعی ندارند ولی اگر بخواهد ارزشی کسب کند و دارای معنی شود لازم است تعبیر و تفسیر شود. (برچ ونیتزکی، 1376) در واقع اطلاعات، همان داده های پردازش شده اند.

 سیستم های اطلاعاتی و فن آوری اطلاعات:

تعاریف متعددی از سیستم اطلاعاتی، در رشته های مانند مدیریت، علوم کامپیوتر، مهندسی نرم افزار، و علوم کتابداری و اطلاع رسانه ای ارائه شده است. تعریف موجود در واژه نامه ی انجمن کتابداری آمریکا (یانگ[1] ،1973) تعریفی جامع از سیستم های اطلاعاتی است که به شرح زیر می باشد:

یک سیستم کامل طراحی شده برای تولید، جمع آوری، سازماندهی ( پردازش)، ذخیره، بازیابی و اشاعه ی اطلاعات در یک موسسه، سازمان یا هر حوزه تعریف شده دیگر از جامعه.

بر اساس این تعریف، سیستم اطلاعات محدود به سازمان نمی شوند و می توانند در محدوده ای وسیع تر از سازمان، به عنوان مثال یک شهر نیز موضوعیت یابند.

خیلی از سیستمهای اطلاعات کاملا کاغذی و دستی هستند، اما اطلاعات از طریق آنها جریان پیدا می کند و ممکن است مانند ساعت دقیق کار کنند و اصلا نیاز نباشد از رایانه استفاده شود. اما فناوری اطلاعات به مجموعه ای از ابزار اشاره دارد که می توانند در اجرای سیستم اطلاعات بکارگرفته شوند. واژه ی فناوری اطلاعات اولین بار از سوی لویت و وایزلر در سال 1985 به منظور بیان نقش رایانه در پشتیبانی از تصمیم گیری ها و پردازش اطلاعات در سازمان به کار گرفته شد در مفهوم رایج، فناوری به مجموعه ای از سخت افزار و تجهیزات دلالت دارد. (Scarbrough & Corbett, 1992)

اما بسیاری از محققان آن را نه تنها سخت افزاری که در انجام کارها مورد استفاده قرار می گیرد. بلکه مهارت و دانش کارکنان و حتی ویژگی های اشیایی که کار بر روی انجام می شود، می دانند. (Scott, 1992)

فناوری اطلاعات نه تنها با انجام پردازهای دقیق به رشد اتوماسیون کمک می کند بلکه از طریق ارائه ی اطلاعات در زمینه های مختلف فعالیت سازمان، ثروت جدیدی را برای سازمان به همراه می آورد. (Zuboff, 1988)

و این وجه تمایز فماوری اطلاعات با سایر فناوری های مورد بهره برداری در سازمان است. فناوری اطلاعات نه تنها شامل رایانه و دیگر تجهیزات، بلکه توانایی و اقدامات در نحوه ی انجام کار می شود. (Flores etal, 1988)

در فن آوری اطلاعات، فکر انسان خردمند است که تولید اطلاعات می کند. ( محمد نژاد، 1378)  و ابزارها و تجهیزات الکترونیکی در واقع پشتیبان اندیشه ها و افکار نوین است.

اسکات مورتن، فناوری اطلاعات را شامل انواع رایانه ها و سخت افزار، نرم افزار، شبکه های ارتباطی که دو رایانه را به هم متصل می کنند. شبکه های عمومی و خصوصی و ترکیب رایانه ها و فناوری ارتباطات و سیستم هایی که رایانه های شخصی را به ابر رایانه ها متصل می کنند و شبکه ی گسترده ی جهانی که از یک سلسله رایانه های قدرتمند تشکیل شده است، می داند.

طبق نظر لوکاس، فن آوری اطلاعات به اشکال مختلف فناوری گفته می شود که به پردازش، نگهداری و تجهیزات انتقال داده، مانند فکس یا حتی موبایل است. (Lucas, 1996)

هاگ، فناوری اطلاعات را ابزارهای رایانه محوری می داند که افراد به منظور کار با اطلاعات و پشتیبانی و پردازش اطلاعات مورد نیاز از آن استفاده می کنند. این ابزار شامل صفحه کلید، صفحه نمایش، پرینتر و نرم افزار است. (Haag etal, 2000)

از نرم افزارهایی که امروزه در فناوری اطلاعات کاربرد فراوان دارد می توان به CRMو ERP اشاره کرد؛به عنوان مثال CRM که برگرفته از عبارت مدیریت ارتباط با مشتری بوده و در ایران با نام مدیریت ارتباط با مشتری شناخته می شود؛ ارتباط با مشتریان با سازمان و نیازمندی های آنها را مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار می دهد.

CRM در واقع فرایندی است جهت گردآوری و یکپارچه ساز اطلاعات به منظور بهره برداری موثر و هدفدار از آنها این اطلاعات می تواند در رابطه با مشتریان، فروش، بازاریابی موثر، حساسیت و یا نیازهای بازار باشد. مدیران از فناوری اطلاعات به منظور تسهیل وظایف مدیریتی مانند طراحی سازمان، تدوین استراتژی و تصمیم گیری استفاده می کنند؛ بررسی ها نمایانگر این است که سارمان ها عمدتاا در 4 زمینه ی زیر از فناوری اطلاعات بهره می گیرند: (صرافی زاده، 1383)

  1. امور پردازش اطلاعات
  2. امور تصمیم گیری
  3. اشتراک اطلاعات از طریق محاسبات غیر تمرکزی
  4. نوآوری