استاندرهای شناسه‌گذاری RFID

استاندرهای شناسه‌گذاری RFID

فناوری RFID، فناوری به نسبت جدیدی است و روز به روز در حال توسعه است. از آنجا که کاربردهای این فناوری بسیار متنوع و جدااز هم می‌باشند، استاندار جهانی یک‌پارچه‌ای برای شناسایی تگ‌های RFID هنوز موجود نیست. در جایی که فناوری بارکد (کد میله‌ای) از استاندار جهانی UPC[1] پیروی می‌کند، هیچ کد جهانی برای RFID معرفی نشده است. به‌علت عدم توافق بر سر استاندارد واحد از سوی تولید کنندگان قطعات و مؤسسات توسعه فناوری در این زمینه، استانداردهای مختلفی در سطح جهان با کاربردهای بین المللی و ملی برای این فناوری و ابزارهای مرتبط با آن وضع شده اند[23]. یکی از پرکاربرد ترین استاندارد موجود استاندارد EPC‌[2] می باشد. شناسه گذاری در این استاندارد بر پایه استاندارد UPC که همان استاندارد بکار رفته در بارکدها می باشد است. استاندارد EPC محصول مرکز تشخیص هویت خودکار دانشگاه MIT‌[3] که کنسرسیومی متشکل از ۱۲۰ شرکت و دانشگاه بین‌المللی است می‌باشد. موازي با تلاش هاي استانداردسازي MIT تعدادي شركاي تجاري شامل Procter & Gamble ، Gillette و Wal-Mart كنسرسيومي براي شناسايي خودكار در سال 1999 براي تحقيق در مورد تكنولوژي ها و استاندارد هاي RFID تنظيم كردند. اعضاي شناسايي خودكار شامل خورده فروشاني از قبيل Wal-Mart ، Gilette ، Coca Cola ، Unilever ، Tesco ، Carrefour و Ahold  بودند[8].

استاندارد EPC یک گروه از کدهایی است که برای کار با تگ‌های RFID و به عنوان مکمل بارکد طراحی گردید. EPC برای برطرف کردن نیازهای مختلف صنایع و تضمین یکتایی تمام تگ‌های به کار رفته در گروه کدهای مرتبط با خود به کار می‌رود، با این وجود این تضمین شامل یکتایی هویت تولیدات نمی‌گردد و فقط یکتایی تگ‌ها را تضمین می‌کند وظیفه تطبیق کدهایی که از قبل وجود داشته‌اند و هم کدهایی که تازه تعریف شده‌اند را بر عهده دارد. چون EPC با دو پروتکل قدیمی UPC و EAN سازگاری ندارد، بنابراین به دو کد متفاوت برای یک محصول و در سیستم کدینگ متفاوت نیاز دارد. تگ‌های EPC برای مشخص کردن تمام تولیدات در گروه‌های مختلف – همانطور که بارکدها این کار را انجام می‌دهند- به کار می‌روند، ولی به علت نیاز به قطعات الکترونیکی در RFID دارای قیمت بیشتری از یک برچسب قابل قرائت می‌باشند، ولی در برابر تغییرات محیطی و از کار افتادن مقاومت بسیار بیشتری دارند. تگ‌های RFID مرتبط با ECP دارای دو نوع بسیار رایج می‌باشد، یک کلمه ۶۴ بیتی و یک کلمه ۹۶ بیتی ولی امکان ارتقای تعداد بیت‌ها تا ۲۵۶ بیت نیز مهیا است که هم اکنون مدل ۲۵۶ بیتی آن نیز موجود است ولی هنوز فرا‌گیر نشده است [24] که در شکل زیر ساختار کلی آن را می‌بینیم.

شکل۲-۴: ساختار کلی استاندارد EPC

 

استاندارد ۶۴ بیتی دارای۱۰ بیت برای شماره سریال، ۲۴ بیت برای کد کالا، ۲۸ بیت برای کد شرکت تولید کننده و ۲ بیت سرآیند می باشد. استاندارد ۹۶ بیتی دارای ۳۶ بیت برای شماره سریال، ۲۴ بیت برای کد کالا، ۲۸ بیت برای کد شرکت تولید کننده کالا و ۸ بیت به عنوان سرآیند است. یعنی برای تغییر یا ارتقای سیستم نیازی به بازنویسی اطلاعات نیست. کدهای ۶۴ بیتی عموما برای محیط‌های بسته و نقشه‌های کاری کوچک و کدهای ۹۶ بیتی برای محیط‌های بزرگ و فضای کاری گسترده به کار می‌رود. همانند شکل بالا تگ‌ها شامل ۴ خانه حافظه می‌باشند. بخش اول که سرآیند نام دارد شماره نوع تگ را در بر می‌گیرد که مشخص می‌کند تگ فعال، غیرفعال و یا نیمه فعال است. قسمت دوم حافظه کد شناسایی تولید کننده‌ی کالا را مشخص می‌کند. قسمت سوم حافظه کد شناسایی کالا است که نوع کالا را مشخص می‌کند. تا این بخش سطح شناسایی کالا شبیه سیستم کدگذاری بارکد می‌باشد. قسمت چهارم حافظه شناسه‌ي منحصربه فرد یا شماره سریال است، در این قسمت از حافظه هر تولید کننده می‌تواند کالای خود را انحصرا شناسه گذاری کند و این قسمت اطمینان لازم را برای تولیدکننده حاصل می‌‌کند که کالای موردنظر در هر کجای دنیا از کالای دیگر تمیز دهد[8]. از ویژگی‌های مهم و اضافی استاندارد EPC این است که می‌توان از این طریق به یک شبکه‌ی جهانی یکپارچه متصل بود که تمام شرکای زنجیره‌ي تامین کالاها به یکدیگر وصل هستند که به آن‌ها اجازه‌ی به اشتراک‌گذاری اطلاعات مربوط به RFID را می‌دهد. این شبکه شامل اطلاعات مربوط به محصولات، اطلاعات اضافی مربوط به مکان و لحظه‌ی فروش و تاریخچه‌ی ردگیری محصول و خدمات آن می‌باشد[24].

 

مزایای استفاده از RFID

استفاده از فناوری RFID با اتوماسيون فرآيند هاي كاري، هزينه فعاليت هاي دستي را كاهش مي دهد و باعث افزايش سرعت انجام فرآيندها مي‌گردد. با حذف دخالت انسان در ورود اطلاعات، خطا را كاهش و دقت اطلاعات جمع آوري شده را افزايش مي‌دهد. فناوری RFID امكان كنترل فرآيند هاي غير قابل رؤيت و نيز ويرايش اطلاعات برچسب‌ها را در اختيار ما مي‌گذارد. همچنين به افزايش امنيت، اطلاعات و يكپارچگي سيستم می‌انجامد. البته بايد گوشزد کرد كه طراحي و اجراي يك سيستم RFID به سادگي نصب و راه اندازي چند تگ خوان و چاپگر و چسبانيدن چند تگ به کالاها نيست، بلكه تاثيرات مهمِ بسياري هستند كه طراحي يك سيستم RFID را با محدوديت‌ها و قابليت‌ها دستخوش تغييرات می‌كنند.  انتخاب فركانس كار تگ‌ها بايد با توجه به عواملي مانند جنس اقلامي كه بايد تگ زده شوند، شكل اقلام، محتواي اقلام، تداخلات محيطي موجود مانند شبكه هاي WLAN  و تلفن هاي بي سيم، نحوه حركت اقلام درفرآيندهاي كاري و موارد متعدد ديگر تعيين شود. همچنين الزامات نرم افزاري و سخت افزاري بايد به دقت تعيين شوند و نحوه استفاده از اطلاعات توليد شده و چگونگي جريان اطلاعات دقيقا مشخص گردد. بدين ترتيب هر كاربرد خاصي، به الزامات و طراحي هاي خاص خود نياز دارد و در فناوری RFID،  سيستمي كه در تمام كاربردها قابل استفاده باشد معني ندارد [25]. در زير به چند كاربرد مختلف از فناوری RFID در صنايع مختلف اشاره می‌گردد. در هر يك از اين كاربردها RFID، با مكانيزه نمودن ورود اطلاعات به سيستم، باعث صرفه‌جويي در زمان، نيروي انساني و هزينه شده و ضمن كمك به جريان اطلاعاتي، خطاي كمتر و شفافيت بيشتر را به ارمغان آورده است. قابل ذکر است که بعضی کاربردها فقط در صنایع خاصی مهم و قابل استفاده هستند.

[1] Universal Product Code

[2] Electronic Product Code

[3] Massachusetts Institute of Technology

 

 

استراتژی توسعه نام تجاری:

بنگاه های اقتصادی با توسعه نام تجاری خود، استراتژی رقابتی خود راارتقاء داده و از این راه برای مشتری ارزش و برای سازمان موفقیت می آفریند.نام تجاری بیانگر نگاه مشتری است که با زوایای مختلف می بایست موردبررسی قرار گرفته و انتخاب گردد. بر این اساس، موسسات اعتباری نیازمندمدلی هستند که بر مبنای آن بتوانند نام تجاری خود را توسعه و ارزش گذاری نمایند. .(آسایش، شفیع خانی،1389 ،3)